![Churros](https://lp.tvokazje.pl/wp-content/uploads/2024/07/Churros-150x150.jpeg)
Churros
2024-07-19![Tortilla de patatas](https://lp.tvokazje.pl/wp-content/uploads/2024/07/Tortilla-de-patatas-150x150.jpeg)
Tortilla de patatas
2024-07-25Hiszpania słynie ze swoich narodowych potraw. Jedne są popularne na całym świecie, inne nieco mniej znane. Do tych drugich zalicza się cocido madrileno, Choć uznawane jest za reprezentacyjne danie stolicy Hiszpanii oraz jedną z najważniejszych, klasycznych potraw tej kuchni. Istnieje kilka wersji, ale najbardziej znaną jest właśnie cocido madrileno. Jest to tradycyjny gulasz madrycki, który jak nazwa wskazuje, pochodzi z Madrytu. Jego podstawą jest gotowana ciecierzyca i różne mięsa, poza tym zawiera kiełbasę chorizo, kaszankę i warzywa.
Cocido po madrycku
To jednogarnkowe, bardzo długo gotowane danie jest popularne zwłaszcza w zimie, i w zimnych miesiącach bywa najczęściej jadane. Jest kompleksowe, sycące i jednocześnie rozgrzewające, więc idealne na chłodne dni. Poza tym zawiera sporo wartości odżywczych.
Podobno najlepsze cocido po madrycku wychodzi wtedy, gdy składniki dodawane są stopniowo. Ma to zapobiec ich przegotowaniu oraz rozpadnięciu się. Najważniejsze i tak jest powolne gotowanie oraz jak to w hiszpańskiej kuchni bywa, jakość składników. A ich smak i aromaty sprawiają, że do cocido zwykle nie daje się przypraw. My przedstawiamy przepis na cocido madrelino w bogatej wersji, gotowane etapami.
Madrycki gulasz – historia
Prawdopodobnie początki pierwowzoru madryckiego gulaszu sięgają wieku XII i kuchni sefardyjskich żydów. Ta ludność zamieszkiwała Półwysep Iberyjski do XV wieku. Żydzi przyrządzali koszerne danie na wzór tradycyjnej potrawy adafiny na bazie ciecierzycy, bez wieprzowiny. Był to rodzaj gulaszu lub czulentu, który miał dzięki treściwym wartościom odżywczym dodawać energii i rozgrzewać w zimne dni. Długo gotowane oraz obfite posiłki były też potrzebne żydom podczas szabatu. Po ich wydaleniu z Półwyspu chrześcijanie modyfikowali to danie, między innymi włączając do niego wieprzowinę, chorizo i morcillę. Danie stopniowo ewoluowało i w końcu zyskało obecną formę, stając się podstawą madryckiej kuchni. Choć i tak szefowie kuchni mają na nie nieco różne przepisy.
Kiedy w XIX i XX wieku Madryt zaczął się rozwijać, przyjeżdżało tam coraz więcej osób szukających pracy. Cocido madrileno okazało się idealne do ich wykarmienia. Tawerny, bary i małe restauracje podawały to syte i tanie w przygotowaniu danie, które stało się pożywieniem klasy niższej. Stopniowe włączenie go do menu większych restauracji sprawiło, że stało się też daniem wyższych warstw społecznych.
Ciekawostki: Istnieje hiszpańska piosenka „Cocidito Madrileño”, którą piosenkarz Pepe Blanco poświęcił tej potrawie.
Nazwa cocido z języka hiszpańskiego w tłumaczeniu oznacza gotowane albo przyrządzone. Nazwa madrilena pojawiła się pod koniec XVII wieku.
Cocido madrileno niekiedy serwuje się w całości, choć tradycja każe podawać składniki oddzielnie jako tak zwane vuelco, co oznacza opróżnianie, w tym wypadku garnka dla oddzielenia składników. Najpierw podaje się powstały bulion z dodatkiem cienkiego makaronu, następnie na talerzach resztę składników, ciecierzycę oraz warzywa i osobno mięso. Po zjedzeniu bulionu bierze się wszystkiego po trochu.
Ciecierzyca dotarła na Półwysep Iberyjski wraz z rządami Kartagińczyków w III w. p.n.e. Stała się popularna w średniowiecznej Hiszpanii.
Cocido madrileno
Kategoria: obiad, cocido madrileno, gulasz, gulasz madrycki, gulasz z Madrytu, kuchnia hiszpańska, soczewica, mięso, przepisyStopień trudności średni6-8
porcji3
godziny2
godziny30
minutSkładniki
300 g ciecierzycy
300 g szynki wieprzowej (opcjonalnie mięso gulaszowe)
200 g boczku
ćwiartka z kurczaka
2 kości wołowe ze szpikiem (opcjonalnie cielęce)
2 kaszanki morcilla – około 200 g (można pominąć)
2 kiełbasy chorizo – około 200 g
szynka serrano lub inna dojrzewająca – około 150 g w kawałku (można pominąć)
4 średnie ziemniaki
2 marchewki
pół główki białej kapusty
1 duża cebula
3 ząbki czosnku
oliwa z oliwek
sól
300 g cienkiego makaronu
Przygotowanie
- Poprzedniego dnia namocz w zimnej wodzie ciecierzycę.
- Warzywa obierz, marchewkę pokrój w kawałki około 3 cm, ziemniaki w ćwiartki, cebulę w piórka, czosnek w plasterki.
- Kapustę dość grubo poszatkuj.
- Mięso pokrój w duże kawałki około 3 cm, ćwiartkę kurczaka rozetnij.
- Kiełbasę, szynkę i kaszankę pokrój w 3 cm plastry.
- W dużym garnku z grubym dnem umieść kości, mięsa, szynkę, kiełbasę i kaszankę, zalej dużą ilością wody, dodaj odrobinę soli, zagotuj, wyłów szumowiny i duś na średnim ogniu około godziny, wyławiając szumowiny.
- Dodaj odcedzoną ciecierzycę, marchewkę oraz cebulę, w razie potrzeby dosól i gotuj około półtorej godziny.
- W osobnych garnkach ugotuj w osolonej wodzie ziemniaki i makaron.
- Na osobnej patelni podsmaż na oliwie kapustę z czosnkiem, posól, zalej wodą i duś żeby zmiękła.
- Odcedź składniki z bulionu, wlej go do miseczki i dodaj makaron.
- Na dużym talerzu ułóż osobno mięsa, ciecierzycę i warzywa.
Uwagi
- Morcillę możesz zastąpić twardą kaszanką, dodając ją nieco później, choć nie jest to polecane.
- Jeśli chcesz ugotować cocido w jednym garnku, ziemniaki i kapustę dodaj na około pół godziny przed końcem, żeby zdążyły zmięknąć.
- Soczewica podczas moczenia pęcznieje, zalej ją wodą kilka centymetrów powyżej poziomu.